ජීවිතය කුලියට දෙනු ලැබේ [අයිතිකරුට නඩත්තුවට හිත් නැත]

වෙලාවකට හිතෙනව ජීවිතෙත් හරියට ගෙවල් දොරවල්, ඉඩකඩම්, බඩු බාහිරාදිය වගේ කුලියට හරි බද්දට හරි දෙන්න ඇත්නම් කියල. ජීවිතේ ජීවත් වුනා වැඩි නිසාවත්, අතහරින්න හිතිලවත් නෙමේ. එතකොට හොඳට හෝ නරකට කවුරුහරි කෙනෙක් ඒක ටික කලක් බලාගෙන පාවිච්චි කරල දේවිනෙ. ඒකීයව කැරකෙන දින අස්සෙ නඩත්තු කරල බලා කියාගන්න හිත් නැතිවෙලා. කිසිම දෙයක් ජීවිතේ තුල නැතිව හිස් ගන්ධබ්බ අවධියක් තියේ නම් හිතේ හැටියට අගක් මුලක් හොයාගන්න තිබුන. ජීවිතේ දවසින් දවසම කාර්යබහුල වෙලා. සල්ලි නම් අතේ කැරකෙන බව ඇත්ත. ඒත් ජීවිතේ අරමුණු වෙනස් වෙලා. ගමන් මං වෙනස් වෙලා. සමාජෙට සාපේක්ෂව තනාගත්තු පුංචි පුංචි නැවතුම්හල් වල තාවකාලික ලල් එකකින් අවශ්‍යතා වුවමනා සපයගන්නව. 

මේකද ජීවිතේ?.... 
මේ යන විදිහ හරිද?.... 
තව කොච්චර කලක් මෙහෙම යන්නද?.... 
කෝ අරමුණු?.... 
සල්ලිමද ජීවිතේ?.... 
ඔව් නම් තව කොච්චරක් කිට්ටුද එතනට?.... 
නැතිනම් හරි පාර මොකක්ද?.... 
මං අතරමං වෙලාද?.... 
මැරෙද්දි මොනව ඉතුරු වේවිද?.... 
එහෙනම් ජීවිතේ කියන්නෙ හරියටම මොකක්ද?.... 

මං තාම හොයනව. මේ හැම එකක්ම තවමත් මට උත්තර නැති ප්‍රශ්න.

පින්තූර අයිතිය : curious_eyes_by_youngdraws

පසු ලියමන :- මේක වැදගත් සටහනක් නම් නෙමේ. හිතේ කකියන අදහසක් කුරුටු ගෑවෙ ආපහු ඒ අදහස් සයිබර් බ්ලොග් පත්තිරු මත කැටයම් කරන්න හිතාගෙන පුරා වසරකට පසු ගන්නා පුංචි ආරම්භයක් විදිහට.උඹලට වද දෙන්න මං ආපහු ලියන්න ගන්නව :)

සිහින මුතුකැට එකට අමුනන නියමු කැලට එක්වන්න ඔබත් කැමතිද?

සිහින............... සිහින කියන දේ හැම සිතක් තුලම පවතිනව.සතුන්ගෙ මිනිසුන්ගෙ කියල ඊට වෙනසක් හිමිවෙන්නෙ සිහිනයේ තියෙන පරිණත බවිනුත් ඒ සිහින සැබෑ කරගන්න දරන උත්සහයෙනුත් පමණයි.

හිතේ මතු වන මේ පුංචි පුංචි හීන සමහරුන්ගෙ හිතේම ලියලල හිතේදිම මියයනව.ඒකට අපිට ඒ හිත් වලට බනින්න බෑ.ඒ ඔවුන් ඊට මූන දෙන විදිහ.ඒත් මානව ශිෂ්ඨාචාරයේ ආරම්භයේ සිටම මේ අතරින් සමහර හිත් වලට මේ හිතේ පිරිල නලියන සිතිවිලි දරාගෙන ඉන්න බැරි වුනා.ඒ හිත් වලට ඕනෙ වුනා මේ පිරිල නලියන සිතිවිලි සමුදාය තවත් ඒ වගේම හිත් එක්ක බෙදාගන්න.

මානව විකාශනයත් සමගම මේ අය අංග චලන ඔස්සේ හා ශබ්ද ලෙස මේ ඇතිවෙන සිතිවිලි අනිත් අයත් එක්ක බෙදාගත්ත.ඒත් මේ විකාශනය මිනිසුන් භාෂාවන් සොයාගැනීමත් සමගම යම් යම් ලෙස දියුණු වී පරිනත වූ ආකාරයකින් අපිට අපේ මේ අදහස් අනිත් අයත් එක්ක බෙදාගන්න පුලුවන් උනා.

සලර පින්තූර ඔස්සේ ගොඩ නැගුනු මේ භාෂා, සංකේත, සෙල්ලිපි ඔස්සේ අක්ෂර මාලාවක් දක්වා යොමුවූ තැන මීට අත්පිටපත් ක්‍රමය හා මුද්‍රිත ක්‍රමයන් ද එක්වුනා.

නවීනව දියුනු වෙන ඉලෙක්ට්‍රොනික ලෝකයේ ඩිජිටල්කරණය වූ මාධ්‍යන් තුල මේ සිතිවිලි මෙහෙයුම් කරුවන් යුනිකේත ඔස්සේ නවමු මං මාවත් සොයා ගියා.ඉතින් ඒ ලෝකයක් හසුරුවන සිතිවිලි මෙහෙයුම්කරුවන්ගේ නවතම තෙලිතුඩ තමයි ඔයත්, මමත්, තවත් ගොඩක් අයත් මේ ඉන්න බ්ලොග් අවකාශය.

ඉතින් මේ වගේ මෙහෙයුම්කරුවන් හරියටම බැලුවොත් මාලයක මුතුකැට වගේ.අමුනන්න කලින් ලෝකෙ පුරාම විසිරිලා තැන් තැන් වල.ඒත් සාර්ථක නියමුවන්ට පුලුවන් මේ වගේ මුතුකැට ගොන්නක් ලස්සනට එකිනෙක අමුනන්න.

බොලාව එකාට එකා තියල අමුනන්න නෙමේ බොල යන්නෙ >:(.බයවෙන්නෙපා :p

ඉතින් මේ සිහින මුතුකැට 2011 වසරෙදි පළමුවෙනි සිහින උළෙලෙදි මුලින් එක්කාසු උනාට පස්සෙ 2012 වසරෙ සිහින උළෙලෙදිත්, ඒ අතරතුර අවස්ථා කීපයකත් කීපවිටක්ම එක්කාසු වුනා.ආඩම්භරයෙන් කියන්න ඕනි කාරණයක් නම් ඒ එක්කාසු වුණු හැම අවස්ථාවකදීම අපි සතුටු වුනා වගේම අපිට තව තවත් අහිංසක හිත් වලට සතුටක් දෙන්නත් පුලුවන් වුනා.අදට වගේම මියැදෙන තාක් ඒ සතුට නම් හිතෙන් මැකෙන එකක් නෑ.සැහ්..... කඳුලුත් ආව බොල ඇස් දෙකට ඒව මතක් වෙද්දි .මෙන්න ඒ මතකයෙන් බිඳක්

සයිබර් සිහින උළෙල 2011

සයිබර් සිහින උළෙල 2012

ඉලන්දාරියා වෙන්වෙන් එක්වීම (පින්තූර අයිතිය බුද්ධි)

ජෙරූෂා දියණිය වෙන්වෙන් එක්වීම (පින්තූර අයිතිය දුකා අයියා)

ගලහිටියාගොඩ විද්‍යාලයට පොත් පරිත්‍යාග කිරීම

ඉතින් මේ වගේ වැඩක සංවිධායක ක්‍රියාවලිය නම් වගකීම් සහගත, ඒත් සුන්දර අත්දැකීමක්.අදටත් ඒ මතකයන් මතකෙට එද්දි කටට හිනාවක් එන්නෙ හිතටත් නොදැනිමයි.ඉතින් ඒ වගේ දෙයක් කරන්න නම් මේ සඳහා බ්ලොග් නියමුවන් පිරිසකුත් අවශ්‍යයි


මොකාද බොල මේ අමුතු නියමුවා o.O

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

:/ නෑ නෑ ඌ නෙමේ බොල.ඒ ගුවන් නියමුවා :/

මං එහෙම නියමුවන් කියල කිව්වෙ අර කලින් සඳහන් කරපු සංවිධායක පිරිසට.අපි මේ කතා කරන්නෙ ගමක්, නගරයක්, පලාතක් සම්බන්ධව නෙමේ.ගෝලීයකරණය ඔස්සේ ජාලගත වූ මුලු ලෝකෙ පුරාම විසිරිලා ඉන්න සිංහල බ්ලොග් කරුවන් ගැන.ඉතින් මේ බ්ලොග් කරුවො ගොඩක් ඉන්න "බ්ලොග් අවකාශයේ මිතුරෝ" කියන මුතු අහුරෙහි අලුත් වසරක් වෙනුවෙන් තෝරන අලුත් නියමුවන් ගොන්නට එකතුවෙන්න ඔන්න ඔයාලටත් අවස්ථාවක් තියේ.සීමාසහිත පිරිසකට තමයි ඉතින් මේ අමිල වරම ලැබෙන්නෙ.කැමති හැමෝම අයදුම් කරන්න.අයදුම්කරුවන් සියලු දෙනාවම අපි ඉදිරි දිනක් ඔස්සේ එක්කාසු කරල නව නියමුවන්, නියමුවරියන් පිරිස තෝරන්නයි හදන්නෙ.ඔන්න මගහරින්න නම් එපා.ජීවිතේ සුන්දර අත්දැකීමක් වගේම ජීවිතේට ලොකු පන්නරයක් වේවි මේ දේ.


සයිබර් සැනකෙළිය නිල බ්ලොග් අඩවියේ මේ හා සම්බන්ධ විස්තර සඳහා මෙතැනින් පිවිසෙන්න

මෙන්න අයදුම් පත්‍රය.එහෙනම් හමුවෙමු ඉදිරියෙදි.ජය

කලින් අත්දැකීම් තිබුන හෝ නැතා කියල කිසිම අවුලක් නෑ.පොඩ්ඩක් වත් බයවෙන්නෙපා.ඕනිම කෙනෙක්ට අයදුම් කරන්න පුලුවන්.තමුන් සතුව නියමුවෙක් විමේ වාසනාව ඇත්නම් එය කිසිවකට වැලැක්විය නොහැකියි.

මට නොතේරුනු ජීවිතේ වෙනසක් අතිශය කෙටියෙන්

ඉස්සර මට මතකයි අපෙ ගෙදර ඉන්ටර්නෙට් නොතිබ්බ කාලෙ හැමදාම හවසට නාල එහෙම ඇඳට ගිහින් ඇලවෙලා ෆෑන් එකත් දාගෙන නින්ද යනකල්ම ෆෝන් එකේ හෑන්ඩ්ස් ෆ්‍රී එකත් කනේ ගහගෙන එෆ්.එම් අහ අහ කල්පනා කර කර හිටියෙ හැමදාමත් ඉබේම දන්නැතුව නින්ද යනකල්ම.හිත ගොඩක් සක්‍රීයයි ඒ කාලෙදි.හැම මොහොතකම අලුත් අදහස් වලින් වගේම හිතේ කල්පනා කිරීමෙන්ම ගොඩනැගුනු කළාත්මක බවක් එකතු වෙලා තිබුන.පහුවෙනිදට නැගිට්ටමත් ගොඩක් ප්‍රබෝධමත්.ඒත් දැන් ෆේස්බුක් නිසා හැමදේම කනපිට වෙලා.මේකට ලොග් උනාම අලුත් දේවල් ඔස්සේ කල්පනා කරන්න වෙලාව නැත්තටම නැතිම තරම්.හැමදාමත් වෙන්නෙ නිදිමත ඉවසගන්න බැරුව ඔලුව කැක්කුම හැදිල ඇස් කකියනකම් මේකෙ ඉන්න එක.හරිම විඩාවයි.ඇයි අපේ ජීවිත වලට මෙහෙම උනේ.මේක දෛවයේ වරදක්ද නැත්නම් අපේ තෝරා ගැනීමේ වරදක්ද.මට නොතේරුනු දෙයක් තවත් මේ ගැන ඇත්ද.තීරණය ඔබ සතුයි.හේතුව දන්නේ නම් මටත් කියා දෙන්න.ජීවත් වන බව දනිමි.ඒත් ඒ ජීවිතයමද බව මම තවමත් නොදනිමි....

කිරිකෝඩු හාදුව

ඔබේ උණුහුමින් පන ලද

හිතේ ඇඳුනු කෝඩු පැතුම

ඉබේ උඩට ඉපිලි ඉපිලි

එන බව දැනුනා

ඇඟේ දුවන රතු ලේ කඳ

හිතේ පිරුනු ආදරයට

වතේ ලපටි රතු පාටක් 

කාටත් පෙනුනා

වටේ සිටින දෙනෝ දහක්

හිතේ මහිමයෙන් මකලා

අපි අපේම ලෝකෙක බව

හිතටම කිව්වා

සදාතනික සුව පහසක

කුඩෙන් අඳුර පිරෙනා විට 

ඔබේ සිනිදු යටි තොල මම

හෙමිහිට ඉම්බා

මගේ සිත

දැනෙයි තේරෙයි
රිදුම්දෙයි
නමුත් නොසසල
උඩින් නැලවෙන
යටින් කැලඹෙන
කෙනෙක් ඇවිදින
කෙනෙක් හැරයන
මටම තේරුම් ගන්න බැරි දේ
ඔව්.....
මේ මගේ සිතයි

පෙර දිනෙක මතකය

එකෝමත් එක කාලෙකට පෙර
ලස්සනම ලස්සන පුංචි දවසක මතකයක්
අදටත් හිත සතුටින් ඉපිලවනව
මතකෙට නැගෙන හැම වරකදිම

හමුවෙලා වෙන්වුනු බව ඇත්ත
ඒත්............

ආදරේ හය හතර නොදත් මට
ජීවිතයක් පුරාවට දකින්න ලස්සනම ලස්සන හීනයක් දුන් ඔබ
කුළුදුලේ මගෙ දිවියට ආවමයි දැනුනෙ
මේ හදවතේ කර්ණිකා කෝෂිකා වලත් ලේ දුවන බව

පුංචි තොල් අපූරුවට තොඳොල් කර
හුරතල් කතා කියමින් මගෙ උණුහුමට ගුලිවෙද්දි
එදයි මං දැනගත්තෙ මගේ තුරුල උණුහුම් බව
මම ජීවත් වෙන බව

ඔය ලස්සන කලු ඇස් දෙකින් මගෙ ඇස් දිහා බලන්
හෙමින් හෙමින් මගේ තොල් සිපගද්දි
එදයි දැනගත්තෙ ඇස් කතා කරන බව
මගේ පෙනහළු වල හුස්ම රැඳී තිබෙන බව

ඒ ලේ වලින් උනුහුම් වුනු හදවතේ නාමයෙන්
ඒ හුස්ම වැටෙන මගේ පණ බිඳෙහි නාමයෙන්
ඒ වගේම ලස්සන අතීතයක ආපහු හමුවෙන්න මං අදටත් හීන දකිනව කෙල්ලෙ
ඒත් ඒ......
එතැනදිමයි......
එලෙසටමයි.......
නමුත් ඒ සදහටමයි

මාර ප්‍රශ්නෙ

අනේ කෙල්ලෙ
මට මාර ප්‍රශ්නයක්නෙ ඇතිවුනේ
රත් නා දල්ලක් වගේ
පිරිල රතු පාටින් පොපියන
නුඹේ ඔය රසවත් දෙතොල් සඟළ
හෙමි හෙමින් මගෙ දෙතොල් වලින්
කිතිකවා සනහන්නට මට හිතෙන තරම්
ඒ සිතුවිල්ලෙහි
මේ තරම් ප්‍රබල බවක්
අනේ මේක ලෝක ධර්මයද?
නැත්නම් මේක ලෙඩක්ද?
එහෙමත් නැතිනම් මේක.........
මං උපතින් ගෙනා කුකුල් කමද?
ලෝකයේ පිලිතුරු නොමැති ප්‍රශ්න ගොන්නට
තවත් එක ප්‍රශ්නයක්
මාර ප්‍රශ්නයක්.........

අදින් අපි වෙන් උනත් මං තවම ආදරෙයි

මගේ සුදු පැටියෝ
හිතක් හරි සුන්දරයි
අදින් අපි වෙන් උනත්
මං තවම ආදරෙයි

සිතුම් හරි චන්චලයි
ගතත් මියැදී වගෙයි
පැතුම් අයැදී මගෙන්
තවත් ඔබ ඕනෙ යැයි

ආදරේ හැඳිනගති
ජීවිතේ පසක් වුනි
ඔබ ලඟින් නොමැතිමුත්
වෙන්න මට දිවුරුමක්

කිසිදාක රිදුනට
පැරදී නොහඬන්න
ගෙවෙන හැම මොහොතක්ම
සුන්දරම වෙන්නෙ නෑ
 

මැරෙන බව දැනගන්න

හැමදාම ඉන්නෙ නෑ
දැනන් විඳවන්නැතුව
ජීවිතය විඳින්න

මා මලොත් යම් දිනෙක
එන්නෙපා බලන්නට
මතු භවෙත් මට බෑ
පැතුම් සිඳ බිඳගන්න

පෙර සිහින දැක් ලෙසම
කෙදින හෝ මතු දිනෙක
ලස්සනම චූටි පැටියෙක්ගෙ
ලස්සනම අම්මියෙක් වෙන්න

උන්නොත් එදින

පින් දෙන්නම් සසරටම
අනේ මට ඉඩ දෙන්න
මේ කඳුළු වාවන්න

දෙයියනේ තවත් අඬන්න බෑ
දැන්නම් පැලෙයි මගෙ පපුව
ඇස් දෙකෙත් කඳුළු නෑ
වියැකිලා ඉදිමිලා
හිතේ දුක ගලලාම
ලේ නහර වියැකිලා

කියන්නට බොහෝ දේ
ඇතත් මගෙ හදවතේ
මේ එයට වර නොවෙයි
නික්ම යන මේ දිනේ

අදත් මට ඇතිනම්
පෙර වගේ ඔබ ලඟින්

උනුහුමට දැවටෙමින්
කෙලිකමින් කොඳුරන්න

ඔබේ නෙත් දෙස බලන්
හෙමින් කවි මුමුනන්න

උකුල මත හිස හොවන්
සනීපෙට හැන්ගෙන්න

පපුව මත උනුහුමට
හෙමින් දඟ පාන්නට

ලෝකයකට වහන් වී
එදා මෙන් තුරුල් වෙන්න

මගේ තොල් අතරින් සතපවා
ඔබේ තොල් පෙති උරා බොන්න

අනේ කෙල්ලෙ මටත් පිස්සු
මේ වෙන් වෙන මොහොතෙ දොඩවන්න

සතුටින් ඉන්න ඔහුත් එක්ක
මට ඒ ඇති
සසර පුරාවටම

ඉතින් මම වෙර දරමි
මව් කිරෙන් කුස පිරුනු පොඩි එකෙක් වගේ
හිනා වෙන බව පෙන්නන්න

ප්‍රාර්ථනාව

අනේ මගේ හිතටත්
එන්සයිමයක් වෙන්න ඇත්නම්
කොයිතරම් එහෙනම් මගේ හිත අවට
භාහිර ප්‍රතික්‍රියා චංචල වූවත්
ඒ හැම හිතක් එක්කම පෑහී
මට අදටත් ස්ථාවර ස්වරූපයටම
එලඹෙන්නට තිබුනා
එහෙත් එහෙම නොවූ නියාවෙන්
මගේ ඇස් වල කඳුළු අද
අනේ මටත් එන්සයිමයක් වෙන්න ඇත්නම්.........

ඊයෙ පෝස්ටුව ගැන හැමෝම මට සමාවෙන්න.මීට සඳකිඳුරා

දියබරියාගේ ගැහැනු සතා වෙත ආදරයෙන්

මං මහන්සියෙන් මගේ ඇඟිලි වෙහෙසවගෙන ඇස් ඇම් ඇස් නොහොත් කෙටි පනිවුඩයක් එව්වම වටිනව නේද මන් අහන්නෙ රිප්ලයි කොරන්ට බැරිනම් රින්ග් කට් එකක් හරි දුන්නනම්.මොකැයි උඩ බිම බලන්නෙ.උඹට තමයි ඕන් කිව්වෙ.තව වටපිටත් බලනව උඹට නෙවේය වගේ.මාව එපා එකා මටත් එපා.ඕනෙ ප#* කොරගනින්.ඉන්න බැරි කේන්තියෙන් උනත් මේක කියන්න හිතුවෙ වැරදිලාවත් ඒ හැලපි මගේ බිත්තිය පැත්තට ගොඩ උනොත් වරදක් උනු බව හැඟෙන්නයි.හයියෝ මට මතක් වෙන නාමපද නම්.එලදෙන.ගෙම්බි.ඒයි මොකක්ද බොලව් දියබරියගෙ ගෑනු සතාට කියන්නෙ.අන්න ඒකත් එයා තමයි.හරි කෙනාටම වැදේවා.රිදෙන්න නෙමෙයි කිව්වෙ.දුක නිවෙන්නයි බොලව්.මේ හිතනම් පට්ට සිරා දෙයකි.කමක් නෑ කමක් නෑ.මං තරහ නෑ.මොනා උනත් මගේ එක්සෑම් කුප්පිය පුරවන එකානෙ.අයි ලව් යූ සුදූ.උම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්මා ♥ (හැබැයි ඒකනම් කිව්වෙ සිරාවටම සහෝදර ප්‍රේමයෙන් ඕන්) :/ ඊට වඩා අදහසක් මයෙ තුන් හිතේවත් නෑ ඕන්.......

 

තනි වූ මොහොත

 ජීවිතේ
ගොඩක් දෙනෙකු මා හා හිනැහුනත්
මං දන්නව මං හැමදාමත්
තනිවෙලා කියලා

නමක් නොමැති හැඟීමක්

     
කිඳුරිය :- 
ගං දෑල ඉකිබිඳින හඬ ඇසුනි දෝ 
නැතිවද ඔබ අද මා සිහිනයේ 
ඔබෙ මතකයේ සුවඳ තවරන්න ඒ සිහිනේ 
සැනසෙන්න ඉඩදෙන්න විඳගනිමින් ඒ සුවඳ

 
සඳකිඳුරා :-
නෑ මගේ රත්තරං 
සැනසෙන්නට නොදෙමි නුඹට මතකයේ සුවඳේ පමනක් 
එන්න මගේ තුරුලට 
අපි එකට එක්වී පියමන් කරමු 
අපි අපේම වූ ඉසව්වක අපි අපේම වූ මොහොතකට 
සනසවන්නම් ඔබව මා හොඳටම හති වැටෙන තුරු 
හුස්ම ගන්න අමතක වෙලා කතා කරගන්න බැරිවෙන තුරු 
සියොලඟම වෙවුලා පනනැති වෙනතුරු 
අපි අපේම චූටියෙක්ගෙන් සැනසෙන තුරු 
එතකොට අපේ මුලු ලෝකෙම වෙයි එයා

අම්මා

දස මස කුස දරා
ලේ කිරි කර පොවා
හෙලු නිල්මිනි කඳුලු
සයුරකට පෙරලිලා

හොඳ නොහොඳ පෙන්වා
මාව දිරිමත් කලා
මතු මතු අම්මේ
ඔබ බුදු වේවා

පිටු පෙරලෙන ජීවිතේ

මගේ සිතෙහි ලැගුම් ගත්තු ඒ දඟකාරී
මගේම වෙයි කියා පැතූ පැතුමන් තනිවී
නොසිතූ ලෙස හැඬවූවා මා පෙර දිනෙහී
හිතන්නෙපා මා සිත හඬවන්න ඔබ යලි

අහින්සක ලෙසයි ඔබ මගෙ දිවියට ආවේ
නොසිතූ ලෙස කිමද චන්ඩ සුලඟක් වූයේ
එපා බැලුම් ලන්නට යලි හදවතට මගේ
මම වෙන කෙනෙකුගෙ වූයේ ඔබ හැරගිය දවසේ

සොඳුරු සිහින මාලිග දිවියෙහි මා පැතුව
සුනුවිසුනු කලේ ඔබ එක මොහොතකින්ය සොඳුර
ඔබ පමා වැඩී නිවැරදි කරනට වූ වරද
මට සමාවෙන්න මන් දැන් වෙන කෙනෙකුගෙව ඇත

ආදරය

සිටින විට මා පාලුවේ
ඔබ මා ලගින් ඉන්නා වූ යාමයේ
පෙම් සිහින දෑසට යා කලා
ආදරේ මල් මාවතේ
මල් පියලි මතුපිට පා වුනා
හරි සුන්දරයි ජීවිතේ
මා සිත පිරෙව්වා රෑ දිවා

සමුගනිමි සදහටම

මේ නිසල රෑ සද එලියත් පාලුවත් තුරුලු කර

බැලිමි අහසේ දඟකරන තරු දිහා

බලාපොරොත්තුවක් සොයන්නට

ඒත් කවුරුන්හෝ කියාදෙන්න මට

මෙතරම් තරු තිබුනත් අහසේ

ඇයි මම විතරක් තනිවෙලා

ඒ වුනත් ඇසීමට කිසිවෙක් හමුනොවූ නියාවෙන්

ඇහුවා මන් හෙමීට මගේම හදවතින්

"ඇයි මම විතරක් තනිවෙලා"

ඔවු ලැබුනි මට පිලිතුරක්

කිසිදු අනුකම්පාවක් නැති

"උඹ තනිවිය යුතුයි කල වරදට දඬුවමක් ලෙස

විඳින්න එපා මේ ලෝකය

මේ ලොව අයිති නෑ ඔබ හට

පිලිතුරු දුන්නත් ඔබට

මාවත් අයිති නෑ ඔබ හට

මාව අර ඈත පෙනුනු තරු නෙතකත දුන් දවසේ

සිතුවෙ නැහැ නේද ඔබ තනිවෙයි කියා

මාවත් ඔබ ලග තියා නොගෙන දුන්නනම්

විඳවපන් දැන් ඉතින්

කදුල පමනයි ඉතිරි උඹ හට"

ඉතින් ඒ කඳුල පමනක් තුරුලු කර

ඒ තරුවේ මතකයත් රැගෙන

සමුගනිමි ලෝකයෙන්

මරනයේ උනුසුම සොයා

 

කදුල

අතෙක ලොව සියලු දේ ලද පෙම්වතෙක්
අතෙක ලොව සියලු දේ අහිමි වූ පෙම්වතෙක්
හරි මැද පෙමක් නොලද කුලුදුලේ සිහින මවන පෙම්වතෙක්

සියල්ල ලද කෙනා පතද්දී
"අහෝ කදුල නුඹ එන්නෙපා අප අතරට
කඳුලකට ඉඩ නෑ අප අතර
මේ තොල් පෙති අග තෙත් බවත්
දෙහදෙහි උණුසුමත්
හැමදාම ඇති අප හට
පොඩි එකෙක් එයි ලගදිම
අපේ උණුසුම විඳින්නට"

 
 

එය එසේ වෙද්දී
දෙලොවක අතරමන් වී මැද සිටින කෙනා සිතයි.....

"ගජමන් තතුනම් සත්‍යමැයි
පෙර නොවිඳි රසයක පහසනම් කඳුලැල්ලකත් හසරැල්ලකත් මුහුවයි
ජීවිතේ නම් හරිම සුන්දරයි එය මා වෙත තාම නොආවත්
කෙදිනක හෝ ආදරය ලද දිනෙක
රැකගනිමි එය දිවිහිමියෙන්
කැපවෙමි සියල්ල අභිබවා
විඳිමි එය මැනෙවින්"
ගොඩගසයි ඔහු සිහින මාලිග
ඉටු වුවහොත් නම් හොදයි
කුමක් වේවිද නොවුවහොත්????

 

සියලු කාරන එසේවද්දී
සියල්ල අහිමි වූවා සිතයි.....

"අනේ මට මුකුත්ම නෑ
මට හැමදේම අහිමි වෙලා
අනිත් හැමෝටම හිතක පහසක් ලැබෙනවා
ඒත් ඇයි මට විතරක් නැත්තෙ"
ඔහුට තම සිතද අහිමි වූවාසේය
විටෙක හේ සිතූවත්
මේ ඇසේ පිරී නලියන කඳුලුවත් ඔහුව හැරනොයාවි කියලා
හේ එතැන්හිද වැරදිය
නිරන්තරයෙන් දිවිය පුරා
කඳුලෙහි පහස අත්වින්දද
ඒ කඳුලු බිඳුත්
හනි හනිකට කම්මුල් දිගේ බැස ගමන් කරයි
ඔහු නොපෙනෙන ඉමක් වෙත
එහෙත් හේ සතු එකම උරුමයද කඳුලම පමනක් බව හේ දනී

 
 

අහෝ තිදෙනෙක් කඳුලක් දකින අයුර....................