අතෙක ලොව සියලු දේ ලද පෙම්වතෙක්
අතෙක ලොව සියලු දේ අහිමි වූ පෙම්වතෙක්
හරි මැද පෙමක් නොලද කුලුදුලේ සිහින මවන පෙම්වතෙක්
සියල්ල ලද කෙනා පතද්දී
"අහෝ කදුල නුඹ එන්නෙපා අප අතරට
කඳුලකට ඉඩ නෑ අප අතර
මේ තොල් පෙති අග තෙත් බවත්
දෙහදෙහි උණුසුමත්
හැමදාම ඇති අප හට
පොඩි එකෙක් එයි ලගදිම
අපේ උණුසුම විඳින්නට"
අතෙක ලොව සියලු දේ අහිමි වූ පෙම්වතෙක්
හරි මැද පෙමක් නොලද කුලුදුලේ සිහින මවන පෙම්වතෙක්
සියල්ල ලද කෙනා පතද්දී
"අහෝ කදුල නුඹ එන්නෙපා අප අතරට
කඳුලකට ඉඩ නෑ අප අතර
මේ තොල් පෙති අග තෙත් බවත්
දෙහදෙහි උණුසුමත්
හැමදාම ඇති අප හට
පොඩි එකෙක් එයි ලගදිම
අපේ උණුසුම විඳින්නට"
එය එසේ වෙද්දී
දෙලොවක අතරමන් වී මැද සිටින කෙනා සිතයි.....
"ගජමන් තතුනම් සත්යමැයි
පෙර නොවිඳි රසයක පහසනම් කඳුලැල්ලකත් හසරැල්ලකත් මුහුවයි
ජීවිතේ නම් හරිම සුන්දරයි එය මා වෙත තාම නොආවත්
කෙදිනක හෝ ආදරය ලද දිනෙක
රැකගනිමි එය දිවිහිමියෙන්
කැපවෙමි සියල්ල අභිබවා
විඳිමි එය මැනෙවින්"
ගොඩගසයි ඔහු සිහින මාලිග
ඉටු වුවහොත් නම් හොදයි
කුමක් වේවිද නොවුවහොත්????
දෙලොවක අතරමන් වී මැද සිටින කෙනා සිතයි.....
"ගජමන් තතුනම් සත්යමැයි
පෙර නොවිඳි රසයක පහසනම් කඳුලැල්ලකත් හසරැල්ලකත් මුහුවයි
ජීවිතේ නම් හරිම සුන්දරයි එය මා වෙත තාම නොආවත්
කෙදිනක හෝ ආදරය ලද දිනෙක
රැකගනිමි එය දිවිහිමියෙන්
කැපවෙමි සියල්ල අභිබවා
විඳිමි එය මැනෙවින්"
ගොඩගසයි ඔහු සිහින මාලිග
ඉටු වුවහොත් නම් හොදයි
කුමක් වේවිද නොවුවහොත්????
සියලු කාරන එසේවද්දී
සියල්ල අහිමි වූවා සිතයි.....
"අනේ මට මුකුත්ම නෑ
මට හැමදේම අහිමි වෙලා
අනිත් හැමෝටම හිතක පහසක් ලැබෙනවා
ඒත් ඇයි මට විතරක් නැත්තෙ"
ඔහුට තම සිතද අහිමි වූවාසේය
විටෙක හේ සිතූවත්
මේ ඇසේ පිරී නලියන කඳුලුවත් ඔහුව හැරනොයාවි කියලා
හේ එතැන්හිද වැරදිය
නිරන්තරයෙන් දිවිය පුරා
කඳුලෙහි පහස අත්වින්දද
ඒ කඳුලු බිඳුත්
හනි හනිකට කම්මුල් දිගේ බැස ගමන් කරයි
ඔහු නොපෙනෙන ඉමක් වෙත
එහෙත් හේ සතු එකම උරුමයද කඳුලම පමනක් බව හේ දනී
සියල්ල අහිමි වූවා සිතයි.....
"අනේ මට මුකුත්ම නෑ
මට හැමදේම අහිමි වෙලා
අනිත් හැමෝටම හිතක පහසක් ලැබෙනවා
ඒත් ඇයි මට විතරක් නැත්තෙ"
ඔහුට තම සිතද අහිමි වූවාසේය
විටෙක හේ සිතූවත්
මේ ඇසේ පිරී නලියන කඳුලුවත් ඔහුව හැරනොයාවි කියලා
හේ එතැන්හිද වැරදිය
නිරන්තරයෙන් දිවිය පුරා
කඳුලෙහි පහස අත්වින්දද
ඒ කඳුලු බිඳුත්
හනි හනිකට කම්මුල් දිගේ බැස ගමන් කරයි
ඔහු නොපෙනෙන ඉමක් වෙත
එහෙත් හේ සතු එකම උරුමයද කඳුලම පමනක් බව හේ දනී
අහෝ තිදෙනෙක් කඳුලක් දකින අයුර....................


No comments:
Post a Comment