Monday, October 24, 2011

නමක් නොමැති හැඟීමක්



     
කිඳුරිය :- 
ගං දෑල ඉකිබිඳින හඬ ඇසුනි දෝ 
නැතිවද ඔබ අද මා සිහිනයේ 
ඔබෙ මතකයේ සුවඳ තවරන්න ඒ සිහිනේ 
සැනසෙන්න ඉඩදෙන්න විඳගනිමින් ඒ සුවඳ

 
සඳකිඳුරා :-
නෑ මගේ රත්තරං 
සැනසෙන්නට නොදෙමි නුඹට මතකයේ සුවඳේ පමනක් 
එන්න මගේ තුරුලට 
අපි එකට එක්වී පියමන් කරමු 
අපි අපේම වූ ඉසව්වක අපි අපේම වූ මොහොතකට 
සනසවන්නම් ඔබව මා හොඳටම හති වැටෙන තුරු 
හුස්ම ගන්න අමතක වෙලා කතා කරගන්න බැරිවෙන තුරු 
සියොලඟම වෙවුලා පනනැති වෙනතුරු 
අපි අපේම චූටියෙක්ගෙන් සැනසෙන තුරු 
එතකොට අපේ මුලු ලෝකෙම වෙයි එයා



No comments:

Post a Comment